Austin Powers: The Spy Who Shagged Me (1999)

Filmrecensie

Bijzonder geinig vervolg op de succesfilm Austin Powers: International Man of Mystery, waarin Myers verraste als hippe jaren-zestig-James Bond, met frisse grappen, geestige overgangen en nostalgische, nieuwerwetse stopwoorden. Zijn eeuwige tegenstrever Dr. Evil (ook Myers) is met een tijdmachine teruggegaan naar de jaren zestig en steelt Austins 'mojo' (libido). Austin achtervolgt hem naar dat tijdperk, ditmaal geassisteerd door de mooie, maar slechts als erotisch behang dienende CIA-agente Graham. Het verhaal gaat nergens over en nergens heen, en het Austin Powers-karakter is in dit vervolg behoorlijk uitgekauwd. Gelukkig is de rol van Dr. Evil veel prominenter en grappiger geworden vergeleken met het eerste deel. De grappen rond dit alter ego krikken het niveau van deze comedy flink op. Minder komisch is Myers' nieuwe creatie Fat Bastard, een moddervette Schot die het gehalte onderbroekenlol nog wat opschroeft. De subtitel The Spy Who Shagged Me is in ieder geval een van de leukste en origineelste aller tijden en bleek een perfecte zet: de opbrengst van de eerste film, die pas op video een echt succes werd, werd in de bioscoop al na één weekend werd overtroffen. Met leuke gastrollen van een hele rits van bekendheden als Jerry Springer, Tim Robbins, Woody Harrelson, Willie Nelson, Burt Bacharach en Elvis Costello. Geschreven door Myers en Michael McCullers. In 2002 verscheen deel drie: Austin Powers in Goldmember.