Wat is jouw ultieme Veronica-gevoel?

Van de Countdown tot de Drive-In Show en van de Veronica Strandrace tot en met 'het radioschip'

Iedereen heeft wel een gevoel bij Veronica. Voor de een is Veronica de zeezender die ooit gedwongen werd om te stoppen, voor de ander is het de tv-zender met legendarische programma's als Countdown. Wat is jouw ultieme Veronica-gevoel? Schrijf het op, doe er een foto bij of het bijbehorende YouTube-filmpje en misschien sta jij binnenkort in Veronica Magazine!

Mail ons
Stuur je mailtje met info naar service@veronicapublishing.nl en maak kans op plaatsing in het Veronica Magazine!

• Vermeld je eigen voornaam, achternaam, leeftijd en woonplaats.
• Vertel met wie en waar je op de foto staat
• Geef een motivatie en stuur de foto/video in (min. 150 kb)

Herinnering was van Ria van de Mast uit Pijnacker, zij schreef ons het volgende:
Het zal ergens in ‘67 geweest zijn dat ik voor het eerst naar de Veronica Drive-In Show ging. Eindelijk waren ze een keer in de buurt en kon ik de magische stemmen van de radio zelf zien! Aan het eind van de fantastische avond heb ik aan de achterdeur staan wachten tot één naar buiten kwam (het liefst Jan van Veen, een spetter!), maar toen was mijn vader er al en moest ik mee naar huis. Helaas!

Jammer genoeg is er van deze herinnering geen bewegend beeld meer te vinden!

Herinnering was van Gerdy van der Maat uit Woerden, zij schreef ons het volgende:
Woensdag 18 april 1973, in de file naar Den Haag. Op de achterbank drie vrien- dinnen en een boodschappentas met eten en drinken. Ik zit naast mijn vader, die ons straks afzet in de buurt van het Malieveld. Veronica bestaat vandaag 13 jaar en wij gaan de straat op om te protesteren, want het einde van de zeezender lijkt nabij. En om muziek te kijken en luisteren natuurlijk, want elke artiest die iets voorstelt in Nederland, staat daar op het podium. We zijn met honderdduizenden. Hoe kunnen ze dit protest negeren?! Die dag voel ik me onoverwinnelijk!

Herinnering was van Fred van der Voorn uit Rotterdam, hij schreef ons het volgende:
Ik was 16, zij was 14 en ze mocht na veel zeuren van haar ouders mee naar Scheveningen, naar de eerste Veronica Strandrace, in 1980. Op de Magneet Thunderbird van mijn vader probeerde ik op de terugweg, vol van het motor- sportspektakel dat we hadden gezien, een wheelie te maken. Zo lagen we ineens toch nog te rollebollen, maar met allebei een tand door ons lip hadden we dat toch iets anders voorgesteld!

Herinnering was van Koos Bartels uit Vught, hij schreef ons het volgende:
Als kind uit een katholiek gezin, waarin alles wat met seks te maken had met de mantel der schaamte werd bedekt, moest ik elke week als de Pin Up Club werd uitgezonden een smoes verzinnen om bij een vriendje te kunnen kijken, die tv op zijn kamer had. En dan maar hopen dat die rooie oortjes me niet zouden verraden bij thuiskomst!

De eerste herinnering was van R. Brok, Delft, hij schreef ons het volgende:
Op een dag in april 1973 ga ik met mijn vader naar het strand van Scheveningen. Daar is het De Norderney gestrand, het radioschip van Veronica. Niet dat mijn vader er ooit naar luistert. Integendeel, hij haat popmuziek. Maar ik ben wel fan van Veronica en omdat het een lieve vader is, laat hij me het schip zien. Ik heb tranen in mijn ogen en dat is niet alleen omdat het zo winderig is.