Columnisten Erik, Lauren, Angela en Beau

Iedere week een verse column uit tv-land!

Erik de Zwart, Angela Groothuizen, Lauren Verster en voorheen Beau van Erven Dorens schrijven beurtelings in Veronica Magazine over hun ervaringen in tv-land. Hier vind je een overzicht van alle columns die eerder geschreven zijn.

Als er één man in Hilversum is, van wie ik niets begrijp, dan is het Patrick Lodiers. Die heeft zich ergens in het vacuüm na de glorieuze beginjaren van Bart de Graaff, bij BNN omhoog weten te wurmen en daar zit hij nu, op de troon. Hij krijgt twee salarissen, een als presentator en een als voorzitter. Bij elkaar een ton of drie. En als hij nou nog iets zou kunnen, maar ik heb nog nooit zo’n ongeïnteresseerde presentator gezien. Hij zit tijdens z’n interviews waarschijnlijk in gedachten al met z’n mond om een half speenvarken, ik weet ‘t niet. Zo’n man zet zichzelf dan in een ruimte met iemand die doodgaat. ‘Ik ga dood.’ ‘Jij gaat dood?’ ‘Over zeven maanden.’ ‘Over zeven maanden?’ Elk antwoord herhaalt hij, als ware hij een menselijk kopieerapparaat. Het liefst stuurt hij zichzelf op reis. Elk slap idee wordt direct uitgevoerd in een miljoenen verslindend reisprogramma, het liefst zo ver en lang mogelijk weg.

Voor de rest van de column, lees Veronica Magazine editie 01!

De column van Lauren:

Met zonsproeten op de neus, bloemetjesbikini op de daartoe gereserveerde plaatsen en een ultieme Dirty Blue Martini in de hand ligzit ik aan de rand van een zwembad in Miami. Aan gespierde torso’s, roze acrylnagels en cupjes Big Mac geen gebrek. Nee, het tv-bestaan gaat niet altijd over rozen. Vandaag ‘werk’ ik vanuit de ligstoel, omdat ik morgen een fotoshoot heb. Ik moet als Jackie Kennedy op de foto met Mr Kennedy, uitgebeeld door model Andrew. En omdat Mr het nooit zo nauw nam met de huwelijkse trouw, had ik vannacht bedacht dat Mrs ook maar eens stout moest zijn. Iets met een hitsige tuinman bijvoorbeeld, om stiekem naar te gluren. Tuinmannen zijn tenslotte behendig met hun tuinslangen. Die van mij, pardon, van Mrs Kennedy moet voorzien zijn van een paar woestaantrekkelijke mannenbillen. Dat is dus mijn missie voor vandaag: het casten van de tuinman voor de shoot van morgen. Of liever gezegd: de billen van de tuinman. Daar arriveren ze, tien paar maar liefst. Ik vraag de heren om de kleding uit te trekken en in bedkostuum — da’s dus niet in pyjama — een rondje om het zeebad te lopen. Mijn ogen keuren streng. Te slap. Te dun. Striae?!?

Voor de rest van de column, lees Veronica Magazine editie 52!

De column van Erik:

Zo vlak voor de feestdagen is het een goed moment om terug te kijken op het bijna afgelopen jaar. Het jaar begon slecht voor de fans van Geer die ‘er niet meer tegen kon’ en een jaartje vrijaf nam. Geer konden we gelukkig wel Gelukkig nieuwhaar wensen. Gordon moet iets hebben laten doen aan zijn anders zo goed gevulde gifklieren. Er is bijna geen rel geweest rond hem, op dat incidentje bij 100% NL na, waar de dj het in zijn hoofd haalde om Gordons platen niet te draaien op zijn jubileum. Kan ik begrijpen. Nee, het was een goed jaar voor de blonde krullenbol, want hij en zijn Voices zijn zo’n beetje de enigen die nog echte cd’s verkopen. Omdat zijn publiek niet weet wat downloaden is? Verder was er weinig nieuws over de Toppers, op hun dvd na, die maar niet wilde uitkomen. Als er niets over de Toppers te melden valt, dan springen Connie en Patries natuurlijk meteen in dat gat. Dat bleek voor Connie een valkuil. Want die kreeg er ongenadig van langs door d’r eigen dochter. Patries zag haar kans schoon en ging met Patty en Tatjana het schnabbelcircuit in met de Diva’s en bijhorende tv-show...

Voor de rest van de column, lees Veronica Magazine editie 51!

De column van Angela:

Tussen de voorbereidingen op de eerste liveshow van de The Voice of Holland door maak ik nog even snel mijn rentree bij de AVRO voor Sta op tegen kanker. Het onderwerp gaat me aan het hart en dat hele gedoe over de AVRO die me ontslagen heeft, moet maar eens klaar zijn. Ik presenteer niet alleen, maar ga ook een lied zingen met Melissa, de dochter van mijn Dolly Dots- vriendin Ria. Dus de coach in mij blijft wakker. Een logistieke nachtmerrie, zo’n liveshow. Om 13.00 uur staan lunch en overleg met redactie op het programma, maar om 15.00 uur word ik nog geïnterviewd door diverse media. Het overgeschoten kadetje kaas mag niet van mijn Weigth Watchers, de doorloop begint te laat en alles duurt langer door de achtbaan van emoties waar iedereen doorheen gaat. Halverwege de doorloop, het is al 19.00 uur, trekt Leco me weg. Het restauratieplan moet worden aangepast: de haren niet gewassen, maar gefluft, de middag- make-up als grondverf...

Voor de rest van de column, lees Veronica Magazine editie 50!

De column van Beau:

Las Vegas, 03:00. Om de een of andere reden heb ik het in mijn hoofd gehaald om voor een aflevering van de Wereld van Beau een highroller te worden. Een supergokker. Op de hotelkamer zijn we de accu’s en geheugenkaarten van de geheime camera’s aan het verwisselen die we gebruiken om in de verschillende casino’s te filmen. We zijn al diverse keren betrapt, maar hebben ons er met bluf steeds uit weten te kletsen. We voelen ons een beetje James Bond, maar ik ben te moe om de spanning nog te voelen. Ik ben al een uur of acht onafgebroken aan het gokken en dat neemt al mijn aandacht in beslag. Waar deze nacht eindigt, weet ik niet, maar ik heb nog steeds een grote zak met geld op zak en ga proberen om het casino in ieder geval een paar duizend euro lichter te maken. Op de achtergrond dreunt steeds de stem van Selly, mijn vrouw, die mij in niet mis te verstane woorden heeft laten weten dat ik een groot probleem heb als ik duizenden euro’s vergok...

Voor de rest van de column, lees Veronica Magazine editie 49!

De column van Lauren:

Het is de avond van de uitreiking van de Televizier Ring. Hup, in glitterend gala de taxi in. Samen met date-met-zelfgestrikte-strik. Op en rond de rode loper stond heel Hillywood al startklaar voor weer een mediaparade. En net als de andere aanwezigen bereidde ik me in relatieve stilte voor op de vragen die me zouden worden gesteld. ‘Wie moet er winnen?’ Johnny de Mol natuurlijk! ‘Wie niet?’ Voetbal InternationaI! Vanuit mijn ooghoek zag ik enkele figuren in donkere jassen mijn richting uitkijken. Net toen ik dacht dat ze mijn kant opkwamen, schoof de rij op. Weg waren ze. Maar niet lang. Die donkere jassen hadden iets in de zin, dat had uw doorgewinterde slagveldverslaggever direct door. En weer waren ze verdwenen. ‘En Lauren, wanneer word jij eens genomineerd?’ Eeh....

Voor de rest van de column, lees Veronica Magazine editie 48!

De column van Erik de Zwart:
In de jaren ‘80 klaagde Doe Maar dat er niets op tv te zien was. Het was inderdaad niet veel, de tv toen. Als je een beetje buiten de Randstad woonde, had je nog kans om de Duitse of Belgische tv te kunnen zien, maar vaak was dat net zo’n deceptie. Ein Wiener Operette. Ik kan mij nog goed herinneren dat een Veronica-muziekprogramma als Nederland Muziekland, tegenwoordig inclusief de beroemde tent weer op de buis als TROS Muziekfeest op het plein, lachend meer dan vijf miljoen kijkers scoorde op een doordeweekse avond. Daar moet je nu The Voice of Holland en Ik hou van Holland voor over elkaar heen leggen. We kunnen ons dit nog maar nauwelijks voorstellen. De meeste Nederlanders kijken nu digitaal en het kan allemaal niet op! Zenders in allerlei soorten en maten, HD, lounge, science, nostalgisch, nieuws, erotiek, er is voor elk wat wils. Als je anno 2011 niet gewapend voor de buis zit met je laptop in de buurt of je iPad in je hand, doe je niet mee!

Voor de rest van de column, lees Veronica Magazine editie 47!

De column van Angela Groothuizen:

De Gashouder van de Westergasfabriek is tot de nok gevuld met The Voice of Holland-fans die zich laten horen met stampende voeten, klappende handen. De kelen worden schor geschreeuwd. De zaal knalt bijna uit elkaar van opwinding. In tegenstelling tot vorig jaar heeft het publiek de Blind Auditions nog niet gezien op tv, dus ze hebben geen idee wie ze gaan zien optreden. Dat is het grote verschil met vorig jaar toen we het programma nog een beetje aan het uitvinden waren. De talenten hebben nu een week de tijd gehad om aan het lied en de tegenstander te wennen. Overal zijn zij met elkaar aan het oefenen. Ik word toch heel gelukkig van al die geweldige stemmen, zelfs als ze bij een ander team horen. Mijn hartslag giert omhoog en de adrenaline spuit door mijn aderen als mijn kandidaten aan de beurt zijn. Hier heb ik weken naar toegeleefd met mijn zestien talenten. Wikken, wegen, lange telefoongesprekken, mailtjes, samen muziek luisteren en nu maar hopen dat ik iedereen op de goede plek met het juiste liedje heb gezet. The Battle is meedogenloos, er kan maar een winnaar zijn. Talenten die bij de Blind Auditions alle coaches moeiteloos wegbliezen kunnen zomaar weggezongen worden door hun tegenstander.

Voor de rest van de column, lees Veronica Magazine editie 46!

De eerste column was van Beau van Erven Dorens:
Ik schrijf nu een column in het grootste blad van Nederland. Dat is mooi. Heb ik ook weer eens een paar kijkers. Ik hou van groot. Ik hou van veel. Ik hou van overdreven. Geef mij maar twee porties in plaats van een. En laat de fles maar op tafel staan. Ik hou ook van grote dingen. Ver zwemmen, hoog klimmen, rennen tot je braakt. Belachelijke, onbereikbare doelen: premier worden, naar de maan, op nummer 1 in de hitparade. Omdat het er is, omdat het zou kunnen. De maakbare man. Maar hoe bruut wordt deze existentialistische instelling met wortel en al uit de grond getrokken, deze tere filosofie gelogenstraft, als ik in een ouderwetse tv-flop zit... Oh lieve lezer, dat doet pijn... Dan ben je niet meer groot, dan ben je klein. Heel klein. Al die heldenromantiek, over een groots en meeslepend leven, is dan ineens verdampt. Wat overblijft, is de wrede mening van media en volk.

Voor de rest van de column, lees Veronica Magazine editie 45!

complete tv-gids

gratis nieuwsbrief!

Nu in Veronica Magazine

Columnisten Erik, Lauren, Angela en Beau

Iedere week een verse column uit tv-land!